Summary in English below.

Malatya Askeri Ceza Mahkemesi, vicdani retçi Muhammed Serdar Delice’nin tutukluluk halinin devamına karar vererek bir sonraki duruşmanın 27 Şubat 2012′ye ertelenmesine karar verdi.

Delice’nin avukatı Tayfun Çakır, bianet’e yaptığı açıklamada Muhammed’e Gülhane Askeri Tıp Akademisi (GATA) tarafından 8 Şubat’ta 45 gün hava değişimi verildiğini hatırlatarak, kendisinin “yol tutuklusu” olarak Mamak Askeri Cezaevi’nde tutulduğuna dikkat çekti.

“Muhammed’e ara raporda şizotipal kişilik bozukluğu tanısı konularak 45 gün hava değişimi verildi. Hava değişiminde kişinin evine gitmesi gerekir. Ancak yol tutuklusu olarak yine cezaevinde tutuluyor.”

“Şimdi verilen rapor nihai değil. Kesin sonuç 45 gün sonra verilecek. Ancak Muhammed bu 45 günü cezaevinde geçirdiği için durumunda bir düzelme olmayacak. Bu da sağlıklı yargılanmasını engelleyecek.” 

Muhammed Serdar Delice, 24 Şubat 2010 ile 27 Kasım 2011 arasında askerden firar ettiği gerekçesiyle yargılanıyor.

Avukat Çakır, GATA’da yapılan muayene sonucunda Muhammed’in “firar suçu”nu işlediği tarihler arasında askerliğe elverişli olduğu yönünde rapor hazırladığını söyledi.

Bugün ise ortopedi ve göğüs hastalıkları açısından askerliğe elverişli olmakla birlikte psikolojik olarak elverişli olup olmadığına 45 gün dolduktan sonra, Mart ayının son haftasında karar verileceğini söyleyen Avukat Çakır, durumun bu süreçten sonra netleşeceğini belirtti.

Çakır, Muhammed’in cezaevine girdiği döneme oranla psikolojik olarak daha kötü durumda olduğunu söyledi ve ekledi:”Hava değişimi verilmiş bir insanın rahatlaması için evine gönderilmesi gerekir. Ancak bürokratik işlemler nedeniyle Muhammed hala cezaevinde tutuluyor.

“Bu gidişle durumunda bir düzelme olamayacağı gibi psikolojik olarak daha da kötüleşebilir. Bu da ön raporda bahsedilen şizotipal kişilik bozukluğu rahatsızlığının kesin raporda da yer alabileceği anlamına geliyor.”

Habere ulaşmak için tıklayın.

Summary

Malatya Military Court decided to continue the imprisonment of CO Muhammed Delice. Delice’s lawyer said that although M. Delice was diagnosed with personality disorder and given 45 days sick leave by the GATA Military Hospital, he was going to be held in prison for these 45 days. Even though Delice is a conscientious objector he is being tried for deserting the army. Delice’s lawyer is concerned with the psychological well being of his client.

__________________________________________________________________________________________

Ibrahim Kaya (Dumlupınar Üniversitesi)

Summary

1920’lerin koşullarında devletin, laikliği gerçekleştirmek hedefiyle din işlerini kendisinin düzenlemesi, anlaşılabilir bir uygulamadır. Hıristiyanlığın reforme edilmiş olması, devlet ve Kilise’nin eskiden beri iki ayrı kurumsal örgütlenme alanını oluşturması gibi yapısal nedenlerden ötürü, Avrupa örneğinde dinin devlet dışı bir alana çekilmesi olağan bir gelişme olurken, Türkiye’nin laikleşmesi farklı bir yolu izlemek zorunda kalmıştır.
Ne İslam’da reform yaşanmıştı ne de İslam ve devlet, iki farklı kurumsal örgütlenme alanıydı. Bu sözünü ettiğimiz nedenlerden ötürü bazı önemli sosyal bilimciler, İslam ve laikliğin, İslam ve demokrasinin birlikte işlemesinin mümkün olamayacağına hükmediyorlardı. Gerçekten de İslam’ı  sosyal ve politik yaşam  pratiklerinden yalıtmak ve bireysel bir mesele olarak kurmak, olanaksız değilse bile son derece zordu. Türkiye , bu zorluğu öyle ya da böyle, şu ya da bu yöntemle aşma girişiminde bulunan yegâne ülke oldu.

Dindarlıkla dinsizlik arasında 
Bu girişimde kuşku yok ki din işlerini devletin yürütmesi dışında, bilinen ve deneyimlenmiş başka bir yol yoktu. Osmanlı mirasından faydalanan Kemalistler, devletin dinsel yaşamı düzenlemesi ve ‘modernleştirmesi’ projesine sahipti. Bu projenin temel hedefi, elbette laik bir toplum ve devlet yaşamını yaratmaktı. Önemli ölçüde de bu hedefe yaklaşıldı. Ancak insan ilişkilerinde dinsel özcülüğün aşılması kolay değildi. Bu konunun sömürülmesi çok kolaydı ve 1950’lerden itibaren din ile halk arasında hep şaşmaz bir birliktelik kuruldu. Halk kültürü, halk yaşamı dendiğinde, İslam kültürü ve İslami yaşam anlaşıldı. İnsan ilişkileri ve etkileşimi, bu nedenlerden ötürü kolayca laikleşemedi. Hâlâ birisi başkasıyla sosyal ilişki kurarken, başkasının dinsel anlayışını, mezhebini, dindarlığını ya da dinsizliğini öncelikli koşul olarak anlayabilmekte. Evliliklerde, aşklarda ve arkadaşlıklarda, her daim dinsel referans öncelikli rol oynadı ve oynamaya da devam ediyor. Aslında bu durum, sosyal etkileşim sahası olarak modern toplumun henüz ortaya çıkmadığını gösteriyor. Sosyal etkileşim sahası olarak modern toplum, bu konuda dinin merkeziliğini aşmak durumunda olan bir toplumdur. Birisiyle evlenirken, birisine âşık olurken, birisiyle birlikte bir haksızlığa karşı koyarken, birisiyle birlikte özgürlük için mücadele ederken dindaşlık ya da mezhepdaşlık, hiçbir şekilde bu birlikteliğin önceliği olamaz.

Diyanet İşleri’ni lağvetmek 
Ancak biliyoruz ki bizdeki süreç, bu anlamda yürümedi. Hâlâ Alevilerin pişirdiği yemek yenmez, Hıristiyanlarla evlenilmez, Yahudilerden dost olmaz gibi yobazlıklar, toplumumuzda ne yazık ki var. Laiklik, esasında bu noktada daha önemlidir ve sadece din ve devletin farklı kurumsal örgütlenmesi demek değildir. Diyanet İşleri Başkanlığı’nın Ortodoks Sünni anlayışın temsilcisi olduğu konusunda, herhalde hiç kimsenin şüphesi yoktur. Laikliğin toplumsal ilişkiler ağında güçlenmesi için kurulmuş olan bu kurum, uzun süredir Ortodoks Sünniliğin hizmetindeki bir kurumdur. Bu nedenle de laikliğin karşısındadır.

Yazıya ulaşmak için tıklayın.

Summary

Despite efforts since 1920 to secularize the state and society in Turkey, there is still deep rooted  fanaticism in our society. Beliefs like “You can’t eat bread baked by Alevis”, “A Jew can’t be a friend”, “You can’t marry a Christian” are still common. Secularism is actually more important in the respect and does not only mean the separate institutional organization by the state and religion. The Diyanet as an institution is against secularism in the sense that it is a representative of orthodox Sunni understanding. The Diyanet must be abolished in a secular state. Also, religious communities are in a position to influence state, not vice versa. This is also not acceptable in a secular state.

__________________________________________________________________________________________

Summary in English below.

İdil Alanya Caddesinde, TEDAŞ binasının bitişiğinde bulunan Süryani Kültür Kardeşlik Sevgi ve Hoşgörü Derneği’ne dün gece kimliği belirsiz kişi ve kişilerce saldırı düzenlendi.

Edilen bilgilere göre, Alanya Caddesinde bulunan Süryani Kültür Kardeşlik, Sevgi ve Hoşgörü Derneğine” Gece 02.14 sıralarında gelen yüzleri maskeli, saldırganlar dernek camlarını ellerindeki taşlarla kırmaya çalışarak havai fişekle saldırdıkları öğrenildi. Süryani Derneğine yapılan saldırı İdil kamuoyu tarafında tepkiyle karşılandı. Saldırıyı kınayan İdilliler Süryani Derneği’ne yapılan saldırı İdillilere mal edilmemesi gerektiğini dile getirirken faillerinin bulunmasını istediler.

“Süryani Kültür Kardeşlik Sevgi Ve Hoş Görü Derneği” Başkanı Robert Tutuş, “Halka hizmet etmek dışında hiçbir çabası olmayan İdil Süryani Derneğine yapılan saldırılar derin bir aczin ifadesidir” dedi. Dernek binalarına yönelik yapılan saldırıları kınadıklarını belirterek, bu tür saldırıları hiçbir zaman kabullenmeyeceklerini söyledi. Polis saldırganların yakalanması için çalışma başlattı.

Habere ulaşmak için tıklayın.

Summary

In Idil (IOG- Sourtheastern Turkey) On 13.02.2012 around 2 am in the morning a Syriac Association (Süryani Kültür Kardeşlik Sevgi ve Hoşgörü Derneği) was attacked unknown people. The attackers, who wore masks, tried to brake the windows of the association building with stones. The people of Idil condemned the attack. The police has started an investigation.

________________________________________________________________________________________

Summary in English below.

Summary in English below.

TBMM Anayasa Komisyonu, son dakikada bir değişiklik olmazsa 20 Şubat’ta Fener Rum  Patriği Bartholomeos’u  dinleyecek. Yeni anayasa konusunda azınlıkların sorunlarını dile getirecek olan Bartholomeos’un, azınlık okullarına destek verilmesi ve Ruhban Okulu’nun açılması talebinde bulunacağı öğrenildi. Ders kitaplarından Ermeni ve Rumlar için, “arkadan vurdular” gibi nefret suçlarına yol açan ifadelerin ayıklanmasını isteyecek olan Bartholomeos’un, azınlık cemaatlerine Diyanet  bütçesinden pay aktarılması görüşünü seslendirmesi bekleniyor.

TBMM Anayasa Komisyonu bünyesinde oluşturulan Sivil Toplum Kuruluşları, Dernekler, Vakıflar ve Azınlık Cemaatleri Alt Komisyonu, 20 Şubat’da Bartholomeos’la bir araya gelecek. Bartholomeos, 15 Şubat’a kadar yoğun bir programı olduğunu ve yeni anayasaya ilişkin görüşlerini bizzat aktarmak istediğini belirterek, TBMM’ye şubat sonu için randevu planlanmasının yapılmasını iletmişti. Yapılan görüşmeler sonucunda 20 Şubat tarihi üzerinde prensipte anlaşılırken, son dakikada bir değişiklik olmaması halinde Bartholomeos önümüzdeki hafta pazartesi günü TBMM’de olacak. Fener Rum Patrikhanesi’nin ardından Türkiye’deki diğer azınlık cemaatlerinin temsilcilerine de yeni anayasa davetinde bulunacak olan Komisyon, Musevi, Süryani azınlıkların da görüşlerini dinleyecek.

Edinilen bilgiere göre Rum, Ermeni, Musevi ve Süryani cemaatları yeni anayasa çalışmalarını tamamladı. Bartholomeos’un da dile getirmesi beklenen ortak öneri paketinde, azınlıkların eğitim problemleri öne çıkıyor. Lozan Anlaşması’na göre devletin eğitimde gayrimüslim vakıflara eşit yardım yapmasının sözkonusu olduğunu, 1974 yılına kadar bu desteğin kısmen verilmesine rağmen sonradan kaldırıldığı vurgulanan öneri paketinde, cemaatlerin din adamı yetiştirmesinde ciddi sorunlar yaşadığı ve bu sorunu ortadan kaldıracak okulların açılması isteniyor. Bu çerçevede ilk akla gelen eğitim kurumu ise Ruhban Okulu.

Habere ulaşmak için tıklayın.

Summary

The Constitutional Reconciliation Commission is expected to meet the Fener Greek Patriarch Bartholomeos on February 20. Milliyet Daily has learnt that he will talk about the needs of minorities concerning lack of state support for minority schools and ask for the opening of Halki Seminary. He will also ask for the removal of content in school books that lead to hate crimes, such as, “Armenians and Greeks stabbed [Turks] in the back”. It is also expected that he will as for allocation of funds from the Diyanet budget. The Constitutional package  that will be presented by Bartholomeo is the common proposal of Greeks, Armenians and Syriacs.

___________________________________________________________________________________________

Mine Yıldırım

The prosecution of – among others – a cartoonist, a contributor to a website, and the publisher of a diary have raised concerns about how the complementary human rights of freedom of expression and freedom of religion or belief can be exercised in Turkey, including the religious freedom right not to believe. The common element is that all these cases relate to the prosecution of questioning or criticism of all religions, or Islam specifically, from an atheist perspective. Also, in all these cases Article 216 (3) of the Turkish Criminal Code (“Denigrating the religious values of a group”) has been used as the legal basis of prosecution. A close look at this provision and its application is therefore necessary to understand the developing intersection of freedom of expression and freedom of thought, conscience, religion or belief in Turkey.

These cases are taking place in the context of public debate on drafting a new Constitution. This has opened up discussion in Turkey of a wide range of issues to do with freedom of religion or belief (see F18News 30 November 2011http://www.forum18.org/Archive.php?article_id=1641).

The fundamental human right to freedom of religion or belief “protects theistic, non-theistic and atheistic beliefs, as well as the right not to profess any religion or belief”, as General Comment 22 on Article 18 (“Freedom of thought, conscience and religion”) of the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR) puts it. Article 19 (“Freedoms of opinion and expression”) of the ICCPR complements freedom of religion or belief with the statement: “Everyone shall have the right to freedom of expression; this right shall include freedom to seek, receive and impart information and ideas of all kinds, regardless of frontiers, either orally, in writing or in print, in the form of art, or through any other media of his [sic] choice”. As General Comment 34 on this Article puts it: “All forms of opinion are protected, including opinions of a (..) moral or religious nature”.

Under the ICCPR, permitted freedom of expression restrictions “shall only be such as are provided by law and are necessary: (a) For respect of the rights or reputations of others; (b) For the protection of national security or of public order (ordre public), or of public health or morals”. Article 20 of the ICCPR requires that states must by law prohibit “any advocacy of national, racial or religious hatred that constitutes incitement to discrimination, hostility or violence”. However, General Comment 34 notes that it is incompatible with Article 19 “to criminalize the holding of an opinion”.

The Turkish Criminal Code’s Article 216 (3) states: “Any person who openly denigrates the religious beliefs of a group shall be punished with imprisonment from six months to one year if the act is conducive to a breach of the public peace”. The interpretation and application of this Article should be brought into line in every case with Turkey’s international obligations.

Court cases based on “denigrating religious values”

Cartoonist Bahadir Baruter is facing a maximum possible imprisonment of one year, following the publication of a cartoon he drew in Penguen magazine on 10 February 2011. The cartoon showed the slogan “There is no God, religion is a lie” written on the wall of a mosque. The Presidency of Religious Affairs Foundation’s Officers’ Union and a number of citizens complained about Baruter. The Istanbul Public Prosecutor’s Office then brought a prosecution against him under Criminal Code Article 216 (3), and demanded the maximum sentence. The second hearing is scheduled to take place on 29 March 2012. Baruter’s prosecution has been both strongly defended and attacked in some parts of the Turkish media.

A website user called A.M.S. contributed to the Eksi Sözlük (Sour Dictionary) collaborative website a comment entitled “Absurdity of Religion” on 10 August 2010. He too was prosecuted under Article 216 (3), this time by Istanbul’s Prosecutor for Media Cases, Nurten Altinok. Prosecutor Altinok argued that A.M.S. went beyond legally permissible freedom of thought and criticism, and denigrated the Islamic religion and the belief that God created the universe. For this violation of Article 216 (3), Altinok asks that A.M.S. be jailed for between six months and one year. Article 218 states that if this crime is committed through the media the sentence will be increased by a half.

More.

__________________________________________________________________________________________

Summary in English below.

Alevi çalıştaylarının koordinatörlüğü görevinin ardından Diyanet İşleri Başkanlığı Strateji Geliştirme biriminin başkanlığına getirilen Dr. Necdet Subaşı soruna Diyanet’in bakış açısını anlattı.

Satır arası…Aslında Alevilere yönelik katliamlar meselesi kendi başına bir dizi olabilecek kadar geniş. En bilinenleri ise kuşkusuz Maraş, Çorum ve Dersim… CHP Tunceli Milletvekili Hüseyin Aygün 10 Kasım günü Zaman Gazetesi’nde yayınlanan ‘Dersim katliamını devlet yaptı, Atatürk’ün de bundan haberi vardı’ dediği mülakatın ardından Başbakan Erdoğan’dan gelen Dersim özrü ile Türkiye gündeminde bir depremi tetikledi. Aygün’le Dersim tartışması sonrasında alevlenen Atatürk tartışmalarını konuştuk. Yazı dizisi boyunca çeşitli Alevi örgütlerinin Diyanet İşleri Başkanlığı’na ilişkin eleştirilerini dinledik. Alevi çalıştaylarının koordinatörlüğü görevinin ardından Diyanet İşleri Başkanlığı Strateji Geliştirme biriminin başkanlığına getirilen Dr. Necdet Subaşı soruna Diyanet’in bakış açısını anlattı. Subaşı’nın verdiği yanıtlardan anlaşılan Aleviliği bir İslam yorumu ve İslam içinde tek ibadethaneyi de cami olarak tanımlayan Diyanet’in cemevlerinin ibadethane statüsü kazanmasına imkan vermesi beklentisinin gerçekçi olmadığı… Son olarak Alevilikte kadınların durumunu mercek altına alarak dizimizi bugün tamamlıyoruz. Bu dizi boyunca sizlerden çok sayıda telefon ve email aldım. Olumlu-olumsuz eleştirileriyle ilgi gösteren tüm okurlara teşekkürlerimle.
Cemevini ibadethane diye tescilleyemeyiz
Dr. Necdet Subaşı şöyle diyor: ‘Diyanet ‘Alevilik bir İslam yorumudur’ diyor ve İslamiyet’in ibadethane makamı olarak camiyi kabul ediyor. Bugünkü Diyanet bu konular kendine sorulduğu sürece bunu böyle cevaplamaya devam edecek’
Alevi çalıştaylarında yaptığı koordinatörlük görevinin ardından Diyanet İşleri Başkanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığına getirilen Dr. Necdet Subaşı ile Alevilerin sorunlarını konuştuk:
- Alevilerin Diyanet’in kendilerine bakışı ile ilgili ciddi sorunları var. Siz nasıl görüyorsunuz bu durumu?
Alevilerin Diyanet ile ilgili huzursuzluklarından haberdarız. Bu konularda kurumsal olarak bizim yapmamız gereken şey bu endişelerin ne düzeyde haklı, ne düzeyde yersiz olduğunu açıklığa kavuşturmak. Haklı oldukları konular varsa düzeltmek; yersiz olunan noktalar varsa o konuda da bir telafiye ihtiyaç var. Biz kurum olarak toplumda kendini Müslüman olarak gören tüm gruplara karşı anayasada verilen görevler doğrultusunda hizmet etmek zorundayız. Bu konuda ne Alevilerin, ne Sünnilerin ne de başka unsurların kenarda kalması söz konusu değil. Doğal olarak ‘Aleviler Diyanet’in verdiği hizmeti istiyor mu?’ diye soracaksınız.
- Benim anladığım istemiyorlar…
Tabii onun ben de farkındayım. Bu durumda ‘Diyanet İşleri Başkanlığı ne yapabilir?’ sorusunu sormak gerekiyor. Diyanet İşleri Başkanlığı’nın daha kurulduğu 1924 yılından itibaren toplumu din, yani İslam konusunda aydınlatmak ve onlarla ilgili, mesela ibadetleri yönetmek gibi bir görevi var. Tüm bu hizmetler Türkiye Müslümanlığı içinde tanımlanmış bir çerçevede, ona bağlı olarak verilmeye çalışılıyor. Aleviler başka şeyler de istiyor. Mesela cemevleri ile ilgili, kendi kimliklerine ve beyan zorunlulukları, din dersleri ile ilgili çok ciddi talepleri var. Bunların çoğunun doğrudan muhatabı Diyanet İşleri Başkanlığı değil.
- Ama mesela cemevleri konusunda Diyanet ‘İbadethane değildir’ diye görüş vererek, statü konusunda önemli bir engel oluşturuyor…
O çok farklı bir olay. Orada ben hangi şartlarda konuşacağımı bilmiyorum. Aleviler cemevlerinin ibadethane olduğunu ve bunun devlet tarafından da tescil edilmesini istiyor. Devlet de bu tescilin yapılması için sorumluluğu Diyanet İşleri Başkanlığı’na aktarıyor. Ortalama bütün ilahiyatçılar ve Diyanet İşleri Başkanlığı içinde yer alan tüm oluşumlar İslam’ın temsili makamı, ibadethane mekanı olarak camiyi görüyorlar. Böyle bir algı çok yaygın ve kabul görmüş.
- Cemevleri ibadethane olarak kabul edilmediği müddetçe camilerin yararlandığı imkanlardan yararlanamayacak. Bu Aleviler için biraz eşitsizlik yaratmıyor mu?
Cemevlerinin statüsü ile ilgili çalışmak üzere iki yıl önce bir komisyon kuruldu, o komisyon seçeneklerini bize sundu. Bu kategorilerin hepsi zorunlu olarak Tekke ve Zaviyeler Kanunu ile ilişkilendiriliyor. Bu konunun Devrim Kanunları’na dokunan tarafı var. O kanunlarla ilgili boyutunu kim, nasıl tartışacak? O benim sorumluluğumda olan bir konu değil. Tabi ben Cumhuriyet’in kuruluş dönemindeki hassasiyetleri bilen, anlayan, kavrayan bir insanım. Ancak bugünün koşullarında bu hassasiyetlerin gözden geçirilmesi gerektiğini söylemekte bir sakınca görmüyorum.

Haberin tamamına ulaşmak için tıklayın.

Summary

Head of the Strategy Development of the Presidency of Religious Affairs (the Diyanet) Dr. Necdet Subaşı, had worked as the coordinator of the Government’s Alevi Workshops. In an interview he gave he talked about the status of cemevi (Alevi place of worship). He says that the state looks at the Diyanet for giving approval to cemevi as place of worship. However, the average theologians, all groups within the Diyanet see the Islamic worship place as the mosque. “This perception is very common and accepted”, he adds. He also states that two years ago a commission was established to study the status of cemevi and presented a number of options to them. However, all of these options touched upon the Law on the Abolishment of Dervish Lodges at varying degrees. He asks, “who is going to discuss the relationship of the issue to Revolution Laws? (iog- these laws are unchangeable according to the Constitution)

He also added that not all of Alevi problems were related to the Diyanet, such as compulsory Religious Culture and Ethics classes, as well as recording of religious affiliation in the national ID cards.

__________________________________________________________________________________________

Summary in English below.

Sibel Üresin’i geçen yıl yaptığı “Çokeşlilik yasal olsun” açıklaması ve yarattığı tartışmalardan hatırlayacaksınız. Aslında ta o zaman buluşmak için sözleşmiştik ama kısmet bugüneymiş. Sibel Hanım’la ikinci kitabı ‘Tekeşlilikmi O da Ne?’yi piyasaya çıkarma hazırlıkları yaparken buluştuk.

Davranış bilimi uzmanısınız, kitap yazıyorsunuz, televizyon programı yapıyorsunuz…

Toplumumuzda çok ciddi bir yaralanma var, kadın bozuldu. Kadınlara en büyük zararı yine kadın veriyor. O yüzden yaptığımişle, evli çiftlerin hayatlarına iyi geldiğimi hissettiğimdemanen çok tatmin oluyorum. Çokeşliliği savunmuyorum. Kuran-ı Kerin’deki  gibi yaşanırsa sonuna kadar arkasındayım. Günümüzde çokeşlilerin zina yaptığına yüzde 100 eminim. Bunu eleştiriyorum.

O zaman sizi pek anlayamadık.

Anlayan anladı.

Arkanızdan bir sürü şey söylendi. “Soyadı gibi üremesin” demiş biri mesela.

Demek ki herkesin bir yarası var, cevap verme gereği duydu.

Cümleniz tam olarak neydi?

“Bu ülkede çokeşlilik zaten yaşanıyor, resmileşsin” dedim.

Çokeşlilik kadın için de geçerli olabilir mi?

Olamaz. Dinen haram.

Kadın “Kocamüzerime kadın aldı, ben de alayım” diyebilir.

Bir kadın aynı anda 4 adamdan hamile kalabilir mi? Bir kere vücut buna müsait değil. Ama bir adam 5’er dakika arayla 4 kadını hamile bırakabilir.

Artık kadınların aklında da bu var.

Eşini aldatan çok evli kadın geliyor.

Ne tavsiye diyorsunuz?

Sıcak bakmıyorum. Ardından tövbe edilmeli. İnsanız, günaha meyilliyiz. Ama Allah diyor ki: “En çok kulumun günah işledikten sonra tövbesini severim.” Allah kulunu yargılamadan önce son nefesini vermesini bekler, son anda imana gelebilir diye.

Karısını aldatan erkekler de size başvuruyor mu?

Çok sayıda çokeşli çiftle görüşüyordum. Bu durumdan o kadar rahatsızlık duydumki böyle bir açıklama yaptım. Sonrasında müşteri potansiyelim üç kat arttı. Neredeyse elimi sallasam çokeşliymiş. “Tekeşli kim” derseniz ancak bir, iki kişi gösterebilirim.

Ne diyorlar? İkinci eş üzülüyor mu?

Tabii. Toplumtarafından onaylanmamış bir ilişki. Hangi kadın göğsünü gere gere “Kocamın ikinci karısıyım” diyebilir?

Devamı için tıklayın.

Summary

Sibel Üresin a renowned life coach, mostly popular among the conservative segment of society, had caused a lot of debate last year with her statement “Polygamy should be legalized.” Her second book “Tekeşlilik mi? O da ne?” (Monogamy? What is that?) has been published recently. She says that she supports polygamy as long as it is lived according to the rules set forth in the Quran, “most polygamous relationships that exist  today would be considered  adultery” she says. Hence they would not qualify as legitimate polygamous marriages according to the Quran. She provides counseling to many polygamous couples and claims that polygamous marriages should be legalized so women can enjoy their rights as spouses. In the present practice second or third wives do not have any rights. 

__________________________________________________________________________________________

Summary in English below.

Ermeni gazeteci Cevat Sinet, engelli kimliğini almak için gittiği Batman Valiliği’nde ‘Kimliğinde Hıristiyan yazıyor. Sen Batman Ermenisi misin? Seninle mi uğraşacağız? Bu özürlülerle kim uğraşacak’ sözlerini işitince hukuka başvurdu

Batman’da yaşayan Ermeni gazeteci Cevat Sinet, engelli kimliğini almak için gittiği Batman Valiliği Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’nde inancı, ırkı ve engeli olmasından dolayı aşağılandı. Sinet’in şikâyetlerine karşın memur hakkında dava açılmadı. Yaşadıklarını unutamadığını belirten Sinet, “Oradaki memur, ‘Kimliğinde Hıristiyan yazıyor. Sen Batman Ermenisi misin? Seninle mi uğraşacağız? Bu özürlülerle kim uğraşacak’ diye hakaretlerde bulundu. Yaptıkları çok ağırıma gitti. Yapabileceğim tek şey adalete sığınmaktı. Şikâyette bulundum ama mahkemeden lehime bir karar çıkmadı. Ben de AİHM’e başvurdum” dedi.

Batman’da yaşayan Ermeni gazeteci-yazar Cevat Sinet, 15 Eylül 2010’da engelli kimliğini almak için Batman Valiliği Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne gitti. Ancak görevli memur, Sinet’e etnik ve dinsel kimliği ile engelli olması nedeniyle hakaretlerde bulundu. Bunun üzerine Sinet, memur hakkında Batman Savcılığı’na başvurup şikâyetçi oldu. Ancak savcılık olayla ilgili takipsizlik kararı verdi. Midyat Ağır Ceza Mahkemesi de itirazı reddetti. Sinet ise, Türkiye’de yaşayan gayrimüslimlere karşı dini ayrımcılık yapıldığı, ırkçılıkla yaklaşıldığı ve engelli yurttaşa hakaret edildiği gerekçesiyle AİHM’e başvurdu.

Cumhuriyet gazetesinin haberine göre, aradan 2 yıl geçmesine rağmen olayın şokunu halen üzerinden atamadığını ifade eden Cevat Sinet, “Görevli memurun yaptıkları çok ağırıma gitti. Yapabileceğim tek şey kalmıştı. O da adalete sığınmaktı. Şikâyette bulundum ama mahkemeden lehime bir karar çıkmadı. Ben de AİHM’e başvurdum. Bana hakaret eden kişi ve sistem ırkçılık yaptığı, dinimle alay ettiği ve özürlü olduğum için küçümsendiğimi göz önünde bulundurarak dava açtım.” dedi.(cumhuriyet)

Habere ulaşmak için tıklayın.

Summary

Armenian journalist Cevat Sinet got an unexpected treatment when he went to the Batman Governorship to pick up his special ID for the disabled. The civil servant to whom Sinet applied said,  ”Your ID says that you are a Christian. Are you Armenian from Batman? Do we have to be bothered with you? Who will deal with these disabled?” Sinet says that these words hurt him deeply. He filed a complaint with the Batman prosecutor’s office. However, his case was rejected. Now, two years after the incident he applied to the European Court of Human Rights. He said that he felt discriminated against because of his religion and insulted because of his disability. 

__________________________________________________________________________________________

Summary in English below.

Ceyhan İlçe Müftülüğü tarafından, Ceyhan M Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu ve hükümlülere “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi” dersi veriliyor.

Ceyhan Müftüsü Halil Şekerci, Diyanet İşleri Başkanlığı ile Adalet Bakanlığı arasındaki tutuklu ve hükümlülerin dini ve ahlaki gelişmelerini sağlamaya yönelik işbirliği protokolü kapsamında tutuklu ve hükümlülere ders verdiklerini söyledi.
İnanan insanların Allah’tan ümitlerini kesmeyeceğini, Allah’ın rahmetinden ancak inanmayanların ümitlerini keseceğini ifade eden Şekerci, “Önemli olan hatada ısrar etmemektir. İster dışarıda olalım ister içer de olalım hepimiz Allah’ın kullarıyız. Bizler Mahkeme-i Kübra’ya inanan insanlarız. Bu anlayış suç işlemeyi azaltan bir anlayıştır. İnanan insanlar, cennetlerini yanlarında taşıyan insanlardır. Bu da Allah ve peygamber sevgisidir. Bu sevgi yaratılanı yaratandan dolayı sevmeyi gerektirir” dedi.

Habere ulaşmak için tıklayın.

Summary

In Adana, Ceyhan, the local Mufti’s Office, provides “Religious Culture and Ethics” lessons to prisoners in the Ceyhan M Type Closed Prison. The lessons are given within the framework of a Protocol signed between the Presidency of Religious Affairs and Ministry of Justice. 

__________________________________________________________________________________________